At Your Service Nikko (Part 6)

By: Lonely Bulakenyo

Pinapakiramdaman kong mabuti ang sarili ko habang nagbibihis ako.  Normal na ang pagtibok ng puso ko.  Hindi ko talaga maunawaan ang nangyari sa akin kanina lang nung nasa bahay ako nina Tristan.  Buong buhay ko ay ngayon  ko lang naramdaman yun.  Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip nang biglang may kumatok na nagpagulat sa akin.

“Nikko!  Tapos ka na ba? Tara na at mag-aalas kwatro na.  Nakakahiya kung mahuhuli tayo!” ang sigaw ni Lola mula sa labas ng pinto.

“Matatapos na po, La.” Ang sagot ko naman.

“Aba.  Ang kupad mo naman! Nasa labas na ang tricycle na sasakyan natn.  Dali!” ang pagmamadali ni Lola sa akin.

“Ayan na po!”  ang tugon ko.

Nang maayos ko ang sarili ko ay agad kong isinarado ang bahay.  Sinigurado ko munang  nakalock ang lahat nang pinto ng bahay bago ako lumabas ng gate.  Nakasakay na sa umaandar na tricycle si Lola.  Alam kong tinatalakan na naman nya ako dahil nakatingin ako sa bibig nya pero hindi ko ito naririnig dahil na din sa tunog ng pag-andar ng tricycle.  Pagkasakay na pagkasakay ko ay syang paglakad naman ng sinasakyan namin.

Alam ko na may sinasabi si Lola sa akin pero hindi ko ito maintindihan.  Malalim ang iniisip ko.  Laman ng isipan ko ang mukha ni Tristan.  Eto na naman ang pagkabog ng dibdib ko.

“Bakit ganun?  Ano bang nangyayari sa akin?”  tanong ko sa isip ko.

“Hindi kaya dahil sa sugat ko kaya ako nagkakaganito? Pero ang layo naman nito sa puso ko.  Anong koneksyon?”  ang tanong ko sa isip ko habang nagnakahawak ako sa kumakabog na dibdib ko.

Nawala na naman ako ng koneksyon sa mundo.  Halos hindi ko na nakikita ang dinadaanan namin dahil sa lalim ng iniisip ko. Hindi talaga ako mapakali. Kaya nagpasya na akong tanungin si Lola.

“La, may tanong po ako.” ang bungad ko.

“Ano yon, Apo?” tanong ni Lola.

“May lahi po ba tayo ng may mga sakit sa puso?” tanong ko.

“Ha? Sa pagkakaalam  ko ay wala.  Wala pa namang namatay sa atin o nagkasakit ng ganun. “

“Bakit mo naitanong?” ang balik na tanong ni Lola sa akin.

“Wala naman po.”  Sagot ko.

“Bakit? May nararamdaman ka ba?” medyo nag-aalalang tanong ni Lola.

“Wala naman po.  Naisip ko lang.  Kasi may nabasa po akog article sa internet tungkol dun.  Heart Desease daw po kasi ang number 1 na sakit na pumapatay sa mga tao ngayon.” Palusot ko.

“Hay naku. Tama ka apo.  Kasi nga walang disiplina ang mga tao ngayon.  Puro bisyo.  Puro alak.  Puro sigarilyo. Tapos mga hindi pa kumakain ng maayos.  Lagi ding nagpupuyat. Kaya ikaw…” nagpatuloy lang sa pagsasalita si Lola pero hindi ko na naintindihan dahil tuluyan na namang nawala ang koneksyon ko sa mundo dahil sa pag-iisip.  Ilang saglit pa…

“Para! Dyan na lang kami sa may kanto.”  Ang sabi ni Lola bago kami bumaba ng tricycle.  Pagkabayad ay agad nilingon ni Lola ang paligid.

“Ang sabi ng Ate Shiela mo ay bumaba daw tayo dito.  Tapos pumasok tayo sa kantong ito.  Lakarin daw natin hanggang makita natin yung itim na gate na nasa tapat ng maliit na grocery store.” ang sabi ni Lola.

Agad na tinahak namin ni Lola ang direksyong ibinigay sa amin ni Ate Shiela.  Ilang segundo na din kaming naglalakad nang muli akong magtanong kay Lola.

“La. Maliban sa sakit, ano pa ang dahilan ng biglang pagbilis ng  tibok ng puso?” ang tanong ko.

Nag-isip saglit si Lola bago nya akong tuluyang sinagot.

“Uhmmm.  Kapag nagulat ka… O kaya kapag laglakad ka ng mabilis o tumakbo ka…  Pwede ding kapag nag-ehersisyo ka.  O kaya kapag kinabahan ka… Maraming dahilan apo.” Sagot ni Lola.

Napaisip ako sa mga isinagot ni Lola sa akin.  Nagulat?  Oo nagulat ako nang makita ko si Tristan.  Hindi naman kami tumakbong dalawa.  Naglakad lang naman kami papunta sa bahay nila.  Kinabahan? Oo kinabahan ako kasi akala ko sasapakin nya ako kanina dahil tinitigan ko sya.  Patuloy lang ako sa pag-iisip nang muling nagslita si Lola.

“Pwede din namang kapag in love ka…” sabi ni Lola.

“In love?” ang medyo nalilitong tanong ko.

“Oo.  In love.  Lalo na’t kung nasa harap mo yung natitipuhan mo. Mas malapit sya sa iyo ay mas malakas ang kabog ng dibdib.” Sagot nya.

Muli akong napaisip.

“In love?  Parang imposible!”

“Bakit naman ako maiinlove kay Tristan? Una, kaibigan ko yun.  At pangalawa, lalaki yun.” Ang napapailing na sabi ko sa isip ko na may konting kilabot.

“Teka nga!  Kanina ko pa napapansin. Ano bang nangyayari sa iyo at kanina mo pa ako tinatanong?  May problema ka ba?” ang nagtatakang tanong ni Lola.  Hindi ako nakaimik agad.  Nag-iisip ng palusot.  Hanggang mapansin ko ang maliit na grocery store na malapit sa amin.

“La, ayun na yata ang hinahanap natin.” Ang sabi ko sabay turo sa grocery store.

“Ay.  Yan na nga yun.”

“Ayun yung itim na gate eh. Tara.” Sabi ni Lola sabay hatak sa akin.  Palapit kami ng gate nang eksaktong lumabas si Ate Shiela.  Nakita nya kami kaya agad syang lumatpit sa amin.

“Thank God nandito na kayo.  Kanina ko pa kayo hinihintay.” Ang bati ni Ate Shiela sabay mano kay Lola.

“Hinanap pa kasi namin yung sinabi mong grocery store sa tapat ng bahay ng mapapangasawa mo.  Buti na lang ay nakita agad nitong si Nikko.” Ang sabi ni Lola sabay turo sa akin.

Tiningnan lang ako ni Ate Shiela at binigyan ng isang matabang na tango.  Hindi na ako nagtaka pa.  Isa si Ate Shiela sa mga pinsan ko na ayaw sa akin for some reason.  Kailanman ay hindi ko nalaman at kailanman ay hindi ko na inalam ang dahilan.  Nagpapakacivil na lang ako para lang mapagbigyan ang gusto ni Lola.

“Tara na po sa loob.” Pag-aya ni Ate Shiela.

“Nandyan na ba ang pamilya ng mga Tito at Tita mo?” tanong ni Lola.

“Naku La, wala pa po.  Pero nasa byahe na daw po sila.” Sagot ni Ate Shiela.

“E yung mapapangasawa mo?”  tanong muli ni Lola.

“Umalis pong saglit at bumili ng alak. Pero pabalik na din po iyon.”  Sagot ni Ate Shiela.

Pagpasok namin ay agad na sinalubong kami ng mga magulang ng mapapangasawa ng pinsan ko.  Isa isang ipinakilala sa amin ang mga kamag-anak ng mapapangasawa nya.  Mukhang mapera ang pamilya mapapangasawa ni Ate Shiela.  Malaki ang bahay.  Malawak ang labas.  Ilang kotse din ang nakaparada dito.  Medyo nakaramdam kami ng pagkailang ni Lola dahil maayos at medyo pormal ang pustura ng mga tao dun.  Sa bawat babaeng pinapakilala sa amin ay beso beso ang sagot sa amin.  Samantalang, handshake naman sa mga lalaki.

“La, hindi mo naman sinabi sa akin na ganito pala ang pupuntahan natin.  Sana naisuot ko yung pangmalakasan kong damit.” Pabulong na sabi ko kay Lola.

“Naku. E wala din akong kamalay malay na ganito dito.  E di sana nag-ayos din ako.”

 “Basta umayos ka na lang ng kilos mo at baka makabasag ka.  Mukhang mamahalin pa man din ang mga gamit dito. Wala tayong pambayad” Ang pabirong sagot ni Lola sa akin.

“Hala.  Lola naman.  Ano ako? Malikot na bata?” ang tugon ko.

“Basta.  Umayos ka na lang ng kilos.  kapag nakabasag at nakasira ka, iiwan kita dito." muling biro ni Lola.

"Lola naman." tugon ko.

"Kaya nga umayos ka. At ngumiti ka na lang sa lahat ng makakasalubong mo. Para naman isipin nila na magigiliw tayong tao." ang huling sinabi ni Lola bago kami tumungo sa may likuran ng bahay kung nasaan nakapwesto ang silya at lamesa.

Ilang mga tao pa ang ipinakilala sa amin ni Ate Shiela bago kami nakapunta sa may catering area.  Mukhang pinaghandaan talaga nila ang kaarawan ng mapapangasawa ng pinsan ko. Ang dami ng mga pagkain.  Magara ang gayak sa paligid.  May arkiladong sound system na tuloy tuloy ang pagpapatugtog ng nakakaindak na tugtugin.  May stage. Mukhang may bandang magpeperform mamaya.

Nang makakuha kami ng pagkain ay tumungo na kami ni Lola sa lamesang pupwestuhan namin.  Naisip kong bigla si Derek.  Sa takaw ng gagong yun ay siguradong matutuwa sya sa dami ng pagkain dito.  Natawa na lang ako at napailing.

Tapos na kaming kumain nung nagdatingan ang ilang kamag-anak namin.  As usual, para na namang napapaso ang pakiramdam ko sa matabang na trato ng mga kamag-anak ko sa akin.  Para kay Lola ay pinilit ko na lang ang magpakacivil.  Wala naman akong mapapala kung papatulan ko ang pagmamaasim nila. At dahil sa isang table kami magkakasama ay kailangan ko ding tiisin ang pagiging awkward ng sitwasyon.

Abala sa pagkukwentuhan ang mga kamag-anak ko nang marinig ko ang boses ni Ate Shiela, na palapit sa amin, mula sa likuran ko. Halos sabay sabay na nagtinginan ang mga kamag-anak ko sa kanya at sa mapapangasawa nya habang nanatili akong nakatalikod sa kanilang dalawa.

“Hon, kilala mo na sila di ba?” ang bungad ni Ate Shiela.

“Oo naman. Magandang gabi po.  Kumain na po ba kayong lahat?” tanong ng lalaking kasama ni Ate Shiela.

“Oo. Tapos na.  Happy Birthday pala iho.” ang sagot ng isang tiyahin ko.

“Salamat po.  Kung may gusto pa po kayo ay sabihan nyo lang po kami.  Wag ho kayong mahiya.  Feel at home.” Sagot nung lalaki.

“Hon.  Si Lola. Tanda mo? Naipakilala na kita sa kanya nung nasa kapilya tayo.” Sabi ni Ate Shiela.

“Oo naman. Lola kamusta po?” ang bati ng lalaki sabay abot sa kamay ni Lola para magmano.

“Ok lang ako iho.  Salamat sa pag-imbita sa amin ha?” magiliw na tugon ni Lola.

“Naku Lola, kayo po ang pinaka-importanteng bisita ko ngayon dito." ang pambobola ng lalaki.

"Ay susme. Nakakahiya naman. Hahaha." ang nahihiya ngunit natatawang tugon ni Lola.

"Bakit po kayo mahihiya? Totoo po ang sinasabi ko. At tsaka ilang buwan na lang naman po at magiging isang pamilya na tayo.  Hehehe.” ang magiliw din na sagot ng lalaki.

“Sya nga pala Hon, eto yung pinsan ko na hindi mo pa nakikilala.” ang sabi ni Ate Shiela sabay tapik sa balikat ko.

Unti unti akong lumingon sa kanila. Akma na akong tatayo pero halos bumagsak ako sa aking kinauupuan nang makita ko ang mukha ng mapapangasawa ng pinsan ko.  Kita ko din ang pagkabigla sa mukha nya.  Namilog ang mga mata nya kasabay ng pagpula ng mukha nya.

“Hon, si Nikko”

“Nikko ang mapapangasawa ko.  Si Oliver.”  ang pakilala ni pinsan.

Agad akong napatingin sa mga tao na nasa table namin.  Bakas sa mukha nila ang pagtataka sa naging reaksyon naming pareho. Kaya inayos ko ang sarili ko. Tumayo. At humarap kay Oliver. Nagoffer ng hand shake.  Hindi agad kumilos si Oliver. Bakas pa din sa mukha nya ang pagkabigla.

“Hon…” ang sabi ni Ate Shiela sabay tapik kay Oliver para manumbalik sa ulirat.

“Ok ka lang ba?"

"Magkakilala na ba kayo?”  ang dagdag ni pinsan na may halong pagtataka.

“Ha?...”

“A… Eh… Hindi pa!” ang medyo nauutal na sabi ni Oliver sabay abot ng kamay ko.

“Oliver, Pre.” ang pakilala nya.

“Nikko…” ang sagot ko naman sabay tango.

Pagkabanggit ng pangalan ko ay agad kong binawi ang kamay ko sabay upo.

“Hon. Puntahan ko muna ang ibang bisita.  Kaw na muna ang bahala sa kanila.” Paalam ni Oliver sabay nagmamadaling umalis.

“Huh? Anong nangyare dun?” ang medyo nagtatakang tanong ni Ate Shiela.

Ilang oras na din ang lumipas.  Nagsisimula na ang kasiyahan.  Tumutugtog na din ang banda. Kasabay nito ang pagsasayaw ng ilang kabataan sa dance floor.  Mag-isa na lang ako sa table.  Kausap na ni Lola ang tatay ni Oliver.  Nasa ibang table na ang mga Tito at Tita ko kausap ang ibang bisita.  Nasa kabilang table naman ang mga pinsan kong masayang nagkukwentuhan.  Ilang beses na akong inaaya ni Ate Marie na lumipat sa table nila pero makailang beses ko na din itong tinanggihan.  Ma-a-out-of-place lang naman ako dun dahil karamihan sa mga pinsan ko ay ayaw sa akin.  Bored na nga ako pero wala naman ako magawa. Hindi ko naman magawang maiwanan si Lola. Luminga linga ako sa paligid.  Nang hindi sinasadya ay nagtama ang mga mata namin ni Oliver. Pakiramdam ko ay kanina pa nya ako tinitinganan pero hindi ko ito namamalayan. Hindi maipinta ang mukha nya.  Alam kong nababalisa sya sa presensya ko.

Ilang saglit lang ay may naramdaman akong kamay na humawak sa likod ko.

“Iho.  Okay ka lang ba dyan? Bakit nag-iisa ka?”  ang tanong ng mommy ni Oliver.

“Ok lang po ako Tita.” Ang tugon ko sabay ngiti.

“Are you sure?” tanong nya.

“Opo.” ang sagot ko.

“Tita. Pwede po bang makigamit ng CR nyo?” pakiusap ko.

“Oo naman. Halika at samahan na kita.” ang sagot nya sa akin.

Dahil kanina pa nananakit ang mga pantog ko ay agad akong tumayo at sumunod sa mommy ni Oliver papasok ng bahay.  Nadatnan naming ang isang babaeng nakatayo sa may harap ng pintuan ng banyo.

“Oh. Iha. May tao ba sa loob?” agad na tanong ng mommy ni Oliver.

“Opo. May tao po.” sagot ng babae.

“Ganun ba?”

“Nikko, iho. Kaya mo pa bang maghintay? May nakapila pala.” Ang tanong ng mommy ni Oliver. Akma na akong sasagot nang…

“Ma, yung banyo sa kwarto ko na lang ang ipagamit mo kay Nikko.” ang sabi ni Oliver na hindi namin namalayang nakasunod na pala sa amin.

“Ayun pala. Sige iho.  Samahan ka na ni Oliver.” Ang sabi ng Mommy ni Oliver sa akin.

"Anak, ikaw na bahala sa kanya." ang huling sinabi ng mommy nya bago umalis.

“Tara Nikko.” ang medyo seryosong sabi ni Oliver sa akin.

Wala na akong magawa.  Kaya sumunod na lang ako kay Oliver papanik sa kwarto nya.  Para bang may mabigat na bakal na naka-angkla sa mga paa ko sa bawat hakbang ko papanik dahil alam kong kukumprontahin ako nya ako.  Hindi lumilingon si Oliver sa akin.  Nagmamadali siyang pumanik. Pagdating sa may pinto ng kwarto nya ay huminto sya ng saglit.  Tumingin sa akin.  Tumingin lang din ako sa kanya. Inaabangan ko ang mga susunod na sasabihin nya.

“Nandito yung banyo.” Ang seryosong sabi nya sabay turo sa pintuan ng banyong nasa loob ng kwarto nya.

Dumerecho ako sa loob ng banyo.  Agad ko itong isinarado at inilock. Halos hindi ako makahinga sa kaba. Sa sobrang kaba ay hindi agad lumabas ang tubig sa pantog ko.  Alam kong hindi ako makakalabas ng kwartong iyon nang hindi kinukumpronta ni Oliver.  Kaya nang matapos umihi ay inayos ko ang sarili ko. Humugot ng malalim na hininga. At binuksan ang pinto.  Eksaktong pagpihit ko sa door knob ay biglang bumukas ang pinto.  Pumasok si Oliver.  Hinawakan ako sa balikat at isinandal ako sa dingding.

“Fuck! Anong ginagawa mo dito?” ang mahina pero gigil na tanong ni Oliver sa akin.

“Pre. Naimbitahan lang ako ni Ate Shiela.”

“Hindi ko alam na ikaw ang mapapangasawa nya.”

“Kung alam ko lang… hindi na sana ako pupunta dito.”  Ang sagot ko.

“Shit! Walang alam ang pamilya ko tungkol sa akin.”

“Lalo na ang pinsan mo.  Wala syang alam sa mga gin….” Hindi na natapos ni Oliver ang sasabihin nya dahil agad kong hinawi ang mga kamay nya na mahigpit na nakakapit sa balikat ko. Napailing na lang ako.  Inayos ko ang nagusot kong damit bago nagsalita muli.

“Oliver… Kumalma ka lang. Wala akong balak ibuking ka. Ok?”

“Tulad mo… wala din silang alam sa mga ginagawa ko.”

“At wala akong balak na ipaalam sa kanila.  Kaya wala kang dapat ipag-alala.” Ang paniniguro ko.

Sa kabila ng mga sinabi ko ay hindi pa din nawala sa mukha ni Oliver ang pagkabahala. Napapakamot ng ulo at napapaisip siya.  Akma na syang magsasalita muli nang biglang…

“Hon! … Hon!...” ang malakas na tawag ni Ate Shiela sabay katok sa pinto mula sa labas ng kwarto.

“Fuck! Si Shiela.” ang natatarantang sabi ni Oliver.

“O? E ano naman?” nagtatakang tanong ko.

“Sira ka ba? Sa tingin mo anong iisipin nya kapag nakita nya tayong makasama dito sa kwarto?” nag-aalalang sabi nya.

“Wala! Ano naman ang iisipin nya? Wala naman tayong ginagawang masama." ang medyo malakas na sabi ko.

“Shhhh! Wag kang maingay.” Pagsaway nya sa akin.

“Nakalock kasi yung pinto sa labas.” Dagdag nya.

“Hala. Bakit mo naman kasi nilock?” nagtatakang tanong ko.

“Wala… Ewan ko… napindot kong bigla yung lock nung palabas ka na e.” nalilitong paliwanag nya.

“Ha?” ang nalilito ring tugon ko.

“Basta.  Huwag kang maingay.” Ang muli nyang pagsaway sa akin.

“Hon! Nandyan ka ba?” muling sigaw ni Ate Shiela mula sa labas ng kwarto.

“Hon! Oo! Nandito ako sa loob.” ang sagot ni Oliver.

“Bakit nakalock ang pinto? Ano bang ginagawa mo dyan?” muling tanong ni pinsan.

“Ha?... Ah… Ano!.. Kuwan…” ang litong lito na bulalas ni Oliver.  Hindi ko mawari ang hitsura ni Oliver sa pag-aalala kaya hindi ko napigilan ang matawa.

Sa sobrang gulat ni Oliver ay bigla nyang tinakpan ang bibig ko.  Ngayon ay magkadikit na ang katawan namin. Malaki ang kaha ni Oliver kaya halos mayupi ang katawan ko sa pagitan ng katawan nya at nang dingding kaya medyo nahihirapan akong kumilos at huminga.

Medyo may kalakasan ang pagtawa ko kaya narinig ito ni Ate Shiela.

“May kasama ka ba dyan?” ang tanong ni pinsan.

“Wala.  Ako lang!” ang kinakabahang sabi ni Oliver.

“E bakit parang may narinig akong tumawa?” nagtatakang tanong ni Ate Shiela.

“Ha? Wala kaya. Baka lagaslas lang ng tubig yung narinig mo.  Naliligo kasi ako!” Palusot ni Oliver.

“Naliligo? E kakapaligo mo lang ah?” nagtatakang tanong muli ni pinsan.

“Maalinsangan kasi.  Kanina pa akong pawis na pawis. Nakakahiya sa mga bisita kapag naamoy nila na mabaho na ako.” muling palusot ni Oliver habang patuloy tinatakpan ang bibig ko

“Teka nga.  Bakit ba kasi?  Anong bang kailangan mo?” medyo inis na tanong ni Oliver.

Medyo hirap na ako sa posisyon naming ni Oliver.  Unti unti akong kinabahan nang biglang pumasok sa isip ko si Kuya Joseph.  Bumalik na naman sa isip ko ang mga pinaggagagawa nya sa akin.  Sinubukan kong itulak si Oliver pero masyado syang malakas.  Pinilit kong alisin ang kamay nya pero hindi ko magawa.

“Nandito na yung mga officemates mo.  Hinahanap ka na.” ang sagot ni Ate Shiela.

At dahil hindi ako makawala kay Oliver at umaalingawngaw na sa isip ko ang mga tawa ni Kuya Joseph ay nakaramdam na ako ng pagpapanic.  Pakiramdam ko ay mapapagutan ako ng hininga. Nawawalan na ako ng pag-asa nang biglang nagsalita si Kuya Joseph sa isip ko.

“Di ba ang sabi ko sa iyo… Kapag nahihirapan ka na… hawakan mo lang ang alaga ko… giginhawa na ang pakiramdam mo.” ang paulit ulit na sabi ni Kuya Joseph sa isip ko.

Dahil dun ay unti unti kong ibinaba ang kamay ko at pilit na hinagilap ang pundyo ni Oliver. Nang  makuha ko ang pagkakataon ay agad kong dinakma ang kanyang alaga na nagpagulat sa kanya.  Ilang saglit lang ay unti unti ko itong hinimas.

“Ano? Lumabas ka na dyan!” Sigaw ni pinsan.

Hindi agad nakasagot si Oliver sa pagkabigla.  Bagkus ay dahan dahan nyang inalis ang kamay nya mula sa pagkakatakip ng bibig ko. Lumayo ng kaunti. Pero nakatingin pa din sya sa akin.  Seryoso ang mukha nya.  Hindi ko maunawaan kung nagugustuhan ba nya o hindi ang ginagawa ko. Basta ramdam ko lang ang unti unting pagtigas ng kanyang alaga.  Dahil dun ay agad kong inalis ang aking kamay at umiwas ng tingin sa kanya.  Lalabas na sana ako ng banyo nang bigla niyang kinuha ang kamay ko. Ipinatong ito sa ngayon ay galit na galit na alaga nya at saka nagsalita.

“Ten Minutes..."

"No! Give me 20!” Sigaw ni Oliver habang nakatitig sa akin.

“Twenty minutes? Bakit ang tagal?”  ang nagtatakang tanong ni pinsan.

“I said in 20 minutes… lalabas ako!” muling sigaw ni Oliver.

Hindi na sumagot si Ate Shiela.  Bagkus ay mga yabag na lang ng takong ng kanyang sapatos na palayo mula sa pinto ng kwarto ang narinig namin.

Muling tumingin sa akin si Oliver.  Bakas pa din ang pakagulat nya. Bigla lumabas ang pagkapilyo ko. Dahan dahan kong kinalas ang sinturon nya. Kasunod nun ay ibinaba ko ang zipper nya.  Dahil duon ay naging madali na para sa akin ang maipasok ang kamay ko sa loob ng brief nya.  Ramdam ko ang sobrang libog na nararamdaman ni Oliver dahil maliban sa namamaga na ang alaga nya ay may pre cum na lumalabas mula sa butas nito. Hindi kahabaan ang kayang alaga.  Nasa limang pulgada ang tantya ko pero lalaban ito sa patabaan.  Inilabas ko ang kanyang alaga at sinimulan itong salsalin.  Ginamit ko ang pre-cum nya para padulasin ang kamay ko.  Kita sa mukha nya ang sarap dahil napapapikit at napapanganga na din ito.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na ang paglilikot ng mga kamay ni Oliver.  Una ay dadahan dahan nyang nilalamas ang dibdib ko.  May mga pagkakataon pa na nilalaro at nilalapirot nya ang nipples ko.  Hanggang sa tuluyan nang bumaba ang kamay nya sa tiyan ko papunta sa bukol ng pantalon ko. Nang lumapat ang kamay nya sa alaga ko ay bigla nya itong dinakma at hindi sinasadyang mapiga ito nang dahil sa sobrang pangigigil.  Napaigtad ako ng dahil sa sakit na naramdaman ko.

“Aray.” ang bulalas ko.

“Ooops! Sorry!  Kaw kasi.  Masisisi mo ba ako?” Gigil na sabi ni Oliver.

“Relax lang. Take your time. Ok?” tugon ko.

Muling ipinagpatuloy ni Oliver ang paghimas sa alaga ko.  Ako naman ay nagpatuloy din sa paghagod sa alaga nya. Hindi malaman ni Oliver ang gagawin nya nang dahil sa sarap na nararamdaman. Napahawak na ang kaliwang kamay nya sa batok habang patuloy na hinihimas ng kanang kamay nya ang alaga ko.  Dahil sa nakikita kong ekspresyon nya ay mas lalo kong pinagbuti ang pagsalsal sa kanya. Napapakagat labi na sya sa bawat paghagod ko sa galit na galit na alaga nya.  Dahil sa sobrang sarap at tindi ng panggigigil na nararamdaman ay bigla nya akong hinatak at sinubukang halikan sa labi.  Dahil mabilis ang reflexes ko ay agad akong nakaiwas kaya tumama ang labi nya sa panga ko.

“Teka. Alam mo naman ang patakaran ko di ba?” medyo seryoso kong sabi sa kanya.

Hindi na sya nagsalita pa. Tumango na lang at muli akong hinalikan sa aking panga.  Gumapang ang kanyang labi papunta sa tenga ko. Malakas ang kiliti ko sa tenga pero dahil sa likot at galing ng dila ni Oliver ay wala akong naramdaman na kiliti kundi kilabot.  Kilabot ng dahil sa sarap.

Ilang saglit lang ay bumaba ang kanyang dila sa aking leeg. Kakaibang kuryente ang gumapang sa katawan ko nang simulan nyang dilaan at himurin ang leeg ko.  Para syang bata na tuwang tuwa sa kanya ginagawa.  Hindi pa din mapuknat ang paghimas nya sa alaga ko na unti unti nang tumitigas.  Saglit ko syang itinulak palayo sa akin para mahubad ko ang suot kong damit.  Nang tumambad ang hubad na katawan ko ay agad na sinunggaban ni Oliver ang aking dibdib.  Halos magdeliryo ako sa bawat pagkayod ng dila nya sa aking utong.  Matindi ang paghigop na ginagawa nya na para bang may gatas na lalabas sa dibdib ko.  Muling gumapang ang malikot na dila nya sa aking tiyan.  Halos ipagduldulan nya ang mukha nya sa tiyan ko at pilit na ipinapasok ang pinatigas nyang dila sa pusod ko.

Ilang segundo lang ay itinigil nya ang ginagawa at sinimulang kalasin ang situron ko.  Binuksan ang butones at ibinaba ang zipper ng pantalon ko.  Nang tumambad ang puting boxer brief ko at agad nya itong inamoy.

“Ahhhh! Shit. Ang bango mo Nikko. Nakakaaddict ang amoy nito.” ang sabi nya habang nakangiting nakatingin sa akin.  Gumanti lang ako ng ngiti.

Bigla nyang ibinaba ang pantalon at boxer brief ko hanggang tuhod. Nang lumabas ang aking alaga ay agad nya itong sinakmal. Saglit na sinipat at marahan na piniga.

“Bakit hindi pa din matigas?” nagtatakang tanong nya.

 “Nasa iyo yan kung paano mo papatigasin.  Basta galingan mo.  Hehehe.” Ang tugon ko sabay bigay ng nakakalokong tingin.

Hindi na sya umimik pa.  Sinimulan nyang laruin ang ilalim ng bayag ko. Isa isa nyang isinubo ang itlog ko at nilaro ng dila na para bang lollipop.  Nang magsawa ay dahan dahan nyang pinagapang ang madulas nyang dila sa pinakapuno ng alaga ko.

“Fuck! Ahhhh!” ang mahinang salita na lumabas sa bibig ko.

Magaling talaga si gago.  Nahuli nya ang kiliti ko.  Dahil dito ay nagsimulang tumigas muli ang alaga ko.  Pagdating sa pinakaulo ay pinaikot nya ang dila nya.  Mas lalong nag-init ang pakiramdam ko.  Hinawakan ko sya sa ulo at sinabunutan ang kanyang buhok,  Marahil ay naunawaan nya ang nais kong mangyari kaya dahan dahan nyang isinubo ang alaga ko. Ramdam na ramdam ko ang paglalaro ng dila nya. Unti unting bumaon ang alaga ko sa loob ng mainit at madulas na bibig nya.  Nang maisubo nyang lahat ng kahabaan ko ay saglit syang huminto at bumwelo.  Nagsimulang gumalaw ang kanyang ulo.  Nung una ay dahan dahan lang.  Hanggang sa ito ay bumilis. Napapatingala ako sa sarap ng ginagawa ni Oliver.  Sinasalubong ko ng kadyot ang bawat pagbaba ng ulo nya sa alaga ko.  May mga pagkakataon na isinasagad ko ang alaga ko sa lalamunan nya.  Magaling talaga si Oliver dahil kahit na minsan ay hindi ko narinig na naduduwal sya.

Tuloy tuloy lang ang pagtaas baba ng ulo ni Oliver.  Sa pagkakataong ito ay sinasabayan na ng paghagod ng kamay nya ang pagsuso na ginagawa nya sa akin.  Dahilan para maramdaman ko ang pamumuo ng sensasyon sa puson ko. Hinayaan ko lang sya sa ginagawa nya.  Tumingin lang ako sa kaya at pinanuod ang paglabas masok ng alaga ko sa mainit at madulas na bibig nya.  Nangingintab na ang alaga ko nang dahil sa dami ng laway nya.  Ilang saglit pa ay naramdaman ko na malapit na akong labasan kaya agad kong hinugot ang alaga ko mula sa bibig nya.  Hinatak sya patayo at isinandal sa ding ding.

“Ako naman…”

Post a Comment

You need to login into your Google account to post a comment.
We will remove spams and duplicate comments.

[blogger][facebook][disqus]

Mencircle

{facebook#https://www.facebook.com/mencircle} {twitter#https://twitter.com/mencircleph} {google-plus#https://plus.google.com/+Mencircle} {youtube#https://youtube.com/mencircle} {instagram#https://instagram.com/mencircle}

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget